Er was een periode waarin ik alles tegelijk deed.
Alleenstaande moeder.
Baan in loondienst.
Zelfstandig werk ernaast.
En ondertussen… proberen alles draaiende te houden.
Aan de buitenkant leek het prima te gaan.
Maar van binnen wist ik: dit is het niet.
Ik had al langer het gevoel dat ik meer wilde.
Niet alleen een baan… maar iets van mezelf.
Meer vrijheid.
Meer regie.
Meer voldoening.
Maar in plaats van daarvoor te kiezen…
bleef ik zoeken naar “de baan van mijn dromen”.
Met ontelbare sollicitaties.
En ja… echt honderden afwijzingen.
(Niet bepaald goed voor je zelfvertrouwen ๐ )
En ergens voelde ik het al:
Ik zoek iets buiten mezelf…
terwijl het antwoord eigenlijk in mij zit
En toch deed ik er niets mee.
Want elke keer als ik eraan dacht om écht iets anders te gaan doen… kwam dat stemmetje:
→ ja, maar ik moet wel mijn vaste lasten betalen
→ ja, maar hoe combineer ik dat met de kinderen?
→ ja, maar wat als het niet lukt?
En hoe logisch die gedachten ook waren. Ze hielden me precies waar ik was.
Ik bleef te veel nadenken (ben ik nogal goed in ๐)
Afwegen.
Wachten op het juiste moment.
En ondertussen gebeurde er… niets, nada, noppes.
Aan de buitenkant leek het alsof ik bezig was.
Maar van binnen voelde ik: ik sta stil.
En misschien herken je dat wel.
Dat je voelt dat er iets moet veranderen…
maar dat je jezelf toch steeds weer tegenhoudt.
In 2021 was ik er klaar mee.
Klaar met de “ja maars”.
Klaar met blijven hangen.
Klaar met mezelf klein houden.
Ik besloot: oké… en nu ga ik het gewoon doen!
(doodeng idee trouwens)
Niet omdat ik precies wist hoe.
Maar omdat ik wist: zo wil ik niet doorgaan.
Dus ik stapte uit mijn comfortzone. Door mijn angst heen.
Met knikkende knieën, dat dan wel.
Geen perfect plan.
Geen garantie.
Alleen een gevoel van: dit klopt meer dan blijven waar ik ben.
Ik ging opleidingen volgen, stappen zetten en bouwen aan iets van mezelf.
En eerlijk?
Soms wist ik ook even niet waar ik mee bezig was.
(maar ik deed het toch ๐)
Wat begon als een sprong in het diepe werd langzaam iets wat wél bij mij paste.
Ik creëerde een manier van werken waarin ik zelf bepaal:
-
waar ik werk
-
wanneer ik werk
-
en hoe mijn leven eruitziet
Van mijn woonkamer tot een overheerlijke tropische bestemming.
(en ja, dat voelt nog steeds een beetje onwerkelijk)
Maar het grootste verschil?
๐ ik voel weer energie
๐ ik voel weer richting
๐ en ik heb het gevoel dat ik weer zelf aan het roer sta
En precies dát gun ik jou ook.
Never Give Up!
Ik ben zo ontzettend dankbaar, omdat de weg hiernaartoe alles behalve gemakkelijk is geweest. Vanaf het moment dat ik als alleenstaande moeder 'terug naar af' ging in mijn carrière heb ik jarenlang gevochten om op welke manier dan ook succesvol te zijn. Het constante gevecht is, op momenten, slopend geweest en ik heb bewust de tekst Never Give Up op mijn voet getatoeëerd. Opgeven is geen optie.
Our greatest weakness lies in giving up
The most certain way to succeed is always to try just one more time
Weet je dat...
โ๏ธ Ik 2 zoons heb die allebei al op jonge leeftijd als ondernemer werkzaam zijn en waar ik ongelooflijk trots op ben.
โ๏ธ Ik 2 lieve 'schoondochters' heb en de supertrotse oma ben van een prachtige kleindochter๐
โ๏ธ Ik dol ben op reizen en ontzettend van parelwitte zandstranden en turquoise, helder water houd. Na Isla Holbox staat Zanzibar nu op 1, want ik ben nog niet op de Malediven geweest. Minstens 1 keer per jaar ben ik in Turkije, waar we telkens weer nieuwe parels ontdekken. Mijn wens is om uiteindelijk langdurig in het buitenland te gaan verblijven.
โ๏ธ De Turkse en Aziatische keuken tot mijn favorieten behoren en ik een chocoladeverslaving heb waar ik een paar keer per jaar van probeer af te kicken๐
โ๏ธ Ik sinds mijn 15e in de sportschool te vinden ben waar ik graag met gewichten slinger en sinds 4 jaar mijn passie gevonden heb in Salsa ๐๐ผ
โ๏ธ Mijn muziekgenre zeer breed is, van oldies tot Bossa Nova en vooral Elvis๐
โ๏ธ Ik een mensen- en dierenmens ben en dat ik langdurige vriendschappen heb die ik koester๐๐ผ
โ๏ธ Ik allergisch ben voor oneerlijkheid en regenโ๏ธ